تفسیری نو از اعتباریات علامه طباطبائی با نگاهی تطبیقی بر رساله اعتباریات و تفسیر المیزان
28 بازدید
محل نشر: معرفت فلسفی » پاییز 1389 - شماره 29 (30 صفحه - از 25 تا 54)
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
علامه طباطبائی گاه باید و نباید را از اموری اعتباری می‌داند که انسان آن را بین خود و فعلش جعل‌ می‌کند تا فعل ضرورت یابد.دربارهء معنای حسن و قبح هم ایشان دو نظر دارد:1)حسن و قبح را امری اعتباری،و عبارت از ملایمت و منافرت با طبع انسان دانسته است،و از آنجا که انسان‌ها در طبع با هم متفاوت‌اند،حسن و قبح را از امور نسبی شمرده است؛2)حسن و قبح را عبارت از ملایمت و منافرت فعل با غایت مطلوب دانسته است.معنای دوم علامه از حسن و قبح ما را به این‌ نکته رهنمون می‌سازد که ایشان حسن و قبح را در این معنا معقول ثانی فلسفی می‌داند؛اگرچه به آن‌ تصریح نمی‌کند.مهم تفکیک این دو معنا از یکدیگر است،کاری که هیچ‌کدام از شارحان علامه به‌ آن نپرداخته‌اند.نگارنده در این مقاله کوشیده است با نگاهی تطبیقی به رسالهء اعتباریات و مباحث‌ تفسیر المیزان دیدگاه علامه را واکاوی،و تفاوت نظریهء او را از دیدگاه نسبی‌گرایان و شکاکان آشکار کند. واژگان کلیدی: اعتباریات،حسن،قبح،باید،نباید،علامه طباطبائی،المیزان.
آدرس اینترنتی